.png)
Oro- myofunctionele therapie om afwijkende mondgewoonten te behandelen
​
Oro- myofunctionele (omft) therapie is een oefentherapie die gericht is op het herstellen van een verstoord evenwicht in het functioneren van de spieren in- en rondom de mond. Wanneer oro-faciale spieren uit balans zijn geeft dat een verstoring van het evenwicht tussen deze spieren, wat weer kan leiden tot een afwijkende groei van het gezicht, scheefstand van de tanden, een slechte houding en op latere leeftijd zelfs kaakgewrichtsproblematiek.
​
Waar moet ik aan denken bij OMFT-klachten?
Afwijkende mondgewoonten zijn bewegingen in- en rondom de mond die een negatieve invloed hebben op de vorm van het gebit en de groei van het gezicht. Dit kan bij volwassenen en kinderen voorkomen. Je kunt hierbij denken aan:
-
Zuiggewoonten (zoals duimen en/of vingerzuigen)
-
Habitueel mondademen (open mondgedrag – hierbij staat de mond vaak licht geopend in rust)
-
Foutief slikpatroon
-
Liphaken en/of liplikken
-
Slissen
Het OMFT behandeltraject
-
Het afleren van afwijkende zuig- en/of bijtgewoonten, zoals duimen, vingerzuigen of nagelbijten.
-
Aanleren van een neusademhaling.
-
Het verkrijgen van lipsluiting in rust.
-
Het versterken van spieren in- en rondom de mond middels actieve oefeningen.
-
Het leren slikken van eten en drinken met je tong aangezogen tegen het gehemelte.
-
Het toepassen van een correcte tongplaatsing in rust.
-
De begeleiding van het dragen van een mondtrainer (Myobrace).
-
Het aanleren van een correcte, alveolaire spraak bij de klanken /s/, /z/, /t/, /d/, /n/, /l/.
In onze praktijk gebruiken we vaak een mondtrainer.
Een mondtrainer is een hulpmiddel die regelmatig wordt ingezet om de goede mondgewoonten te automatiseren.
Ontwikkeling van je gezicht
Wanneer er niets aan afwijkende mondgewoonten wordt gedaan ontstaat er een onderontwikkeling van het gezicht. Normaal gesproken hoort de tong in rust tegen de bovenkant van je gehemelte aangezogen te liggen. Door de transversale druk tegen de bovenkant van de kaken verbreed de tong op een natuurlijke manier de kaak. Wanneer de tong door afwijkende mondgewoonten zich heeft aangewend om op de mondbodem te liggen of onvoldoende aangezogen te zijn, resulteert dat de bovenkaak te smal wordt. Dat heeft weer gevolgen voor de ontwikkeling van het gezicht en de luchtwegen. Hieronder is een normale versus een afwijkende gezichtontwikkeling uitgebeeld:
